De werkplek van de toekomst voor ziekenhuizen; dit brengt het

Om nu en in de toekomst goede en betaalbare zorg te kunnen leveren, kunnen ziekenhuizen niet meer om innovatie heen. Nu al zien we dat artsen en ondersteunend personeel steeds vaker buiten de muren van het ziekenhuis werken en worden patiënten, gefaciliteerd door innovaties rondom beeldbellen en eHealth, dikwijls behandeld zonder het ziekenhuis fysiek te bezoeken. De innovaties gaan in rap tempo door. Als ziekenhuis dien je hierop voorbereid te zijn. Maar wat als je bestaande applicatielandschap een belemmering vormt voor innovatie en je voorlopig nog geen afscheid kunt nemen van de meereizende virtuele werkplekken?

In dit artikel legt Leen Mulckhuyse uit hoe je succesvol een brug slaat tussen innovatie en legacy, door een hybride digitale werkplek te realiseren die beide werelden naadloos op elkaar aan laat sluiten.

De aspecten van een toekomstbestendige werkplek

Als we nadenken over een toekomstbestendige werkplek, zijn er altijd twee aspecten waar we rekening mee moeten houden: innovatiedrivers en innovatieremmers. Onder innovatiedrivers verstaan we die ontwikkelingen die ervoor zorgen dat er meer innovatie op die werkplek nodig is. Daar tegenover zijn er aspecten die ervoor zorgen dat die ontwikkelingen geremd worden en dat er ondersteuning moet worden geboden aan min of meer gedateerde systemen.

Innovatiedrivers

Als we inzoomen op de innovatiedrivers binnen een ziekenhuisomgeving, zien we vijf ontwikkelingen:

  1. eHealth: Dit is de trend dat er, met dank aan digitalisering, steeds meer zorg op afstand plaats kan vinden. Denk hierbij aan ingewikkelde systemen als operatierobots, maar ook aan het biometrisch uitlezen van gegevens van patiënten die niet in het ziekenhuis aanwezig zijn.
  2. Digitaal samenwerken: Steeds meer medewerkers van het ziekenhuis werken in digitale werkomgevingen, waar ze bestanden delen en op verschillende manieren communiceren en samenwerken.
  3. Extramuraal zorg verlenen: Dit is de ontwikkeling dat er steeds meer zorg buiten de muren van het ziekenhuis plaatsvindt. Dat kan bij de patiënt thuis zijn, maar ook zorg die in zorginstellingen of gelieerde medische instellingen wordt geleverd.
  4. Extramuraal werken: Dankzij een aantal van de hiervoor genoemde ontwikkelingen, hoeven ziekenhuismedewerkers niet meer altijd per se in het ziekenhuis te zijn om te werken, maar kunnen ze dat ook op andere plekken doen.
  5. Cloud: Dit is de trend dat we steeds meer diensten afnemen zonder dat de systemen in het bezit van het ziekenhuis zijn of op de locatie van het ziekenhuis worden gehost.

Innovatieremmers

Tegenover de vijf innovatiedrivers, zien we ook drie innovatieremmers waar binnen ziekenhuizen aandacht voor moet zijn:

  1. Meereizende werkplek: Tot voor kort werd dit gezien als innovatie. Inmiddels maken vrijwel alle ziekenhuizen gebruik van zo’n meereizende werkplek, die ervoor zorgt dat je – met een paslezer en een pas of een pincode – je openstaande applicaties direct voorgeschoteld krijgt op het moment dat je wisselt van werkplek. Ziekenhuizen zijn erg gewend geraakt aan die oplossing, maar het is niet altijd de optimale manier om de innovatiedrivers te faciliteren en daarmee is het inmiddels juist een rem op innovatie gaan vormen.
  2. EPD-software: Leveranciers van deze software voor elektronische patiëntendossiers bepalen voor een groot deel het tempo waarin de ontwikkeling plaatsvindt.
  3. Ondersteuning van legacy-applicaties: Een ziekenhuis kent allerlei complexe apparaten, zoals CT-scanners, waarvan de applicaties lange ondersteuningsperiodes kennen, van wel 10, 20 of zelfs 30 jaar. Die apparaten draaien dus op verouderde software, maar moeten wel ondersteund blijven worden. Daar moet je in je werkplekconcepten rekening mee houden.